Nieuws

NIEUWE PROJECTEN
20 oktober 2014

Creatieveling heeft nieuwe projecten voor het onderwijs

Creatieveling heeft in samenwerking met Praktijk Creather nieuwe projecten ontwikkeld om creativiteit en expressie te bevorderen. Nieuwe projecten zoals  TATTELJEE  en EXXPRESSIEF kunnen binnen het onderwijs aangeboden worden.


COLLECTIEF VAKTHERAPIE NOORD HOLLND
17 september 2014
Krachten bundelen

Creatieveling is in samenwerking met andere vaktherapeuten in Noord Holland krachten aan het bundelen in  het Collectief Vaktherapie Noord Holland.

KIJK OP DE PRAKTIJK
8 augustus 2014
‘Kijk op de praktijk’ verhaal van Creatieveling

Creatieveling heeft een ‘Kijk op de praktijk’ verhaal geschreven voor de website ‘Kijk op Ontwikkeling’. Lezen?

Kijk op de website:
http://www.kijkopontwikkeling.nl/index.html

Of volg de directe link:
http://www.kijkopontwikkeling.nl/problemen/kijk-op-de-praktijk/beeldend-therapeut-mara-heijs-praktijk-creatieveling.html


JOURNALING KIDS
1 maart 2014
Vanaf nu ‘Art Journaling’ workshops voor kinderen bij Creatievling!

Creatieveling biedt vanaf vandaag workshops Art Journaling‘. Art Journaling is een leuke, creatieve manier om een dagboek bij te houden. Lees er meer over op de website!

Art Journaling Kids

 

‘ER HANGT IETS IN DE LUCHT’
6 februari 2014
Nieuw verhaal uit de praktijk!

‘Er hangt iets in  de lucht’
De beeldende therapie van Patrick, 12 jaar

We staan in de tuin. Patrick gooit met bloem. Hij gooit het omhoog en kijkt hoe het verdwijnt in de lucht. De laatste paar therapieën wil hij dit steeds en hij herhaalt dezelfde handeling voortdurend. Om te begrijpen wat Patrick beleeft bij het gooien van bloem in de lucht en wat maakt dat hij dit steeds opnieuw wil, doe ik met hem mee.  Ik pak een handje bloem en gooi het in de lucht.

Patrick is 12 jaar en is vaak verhuisd. Hij heeft het grootste deel van zijn leven in Australië gewoond. Hij is aangemeld omdat hij concentratieproblemen heeft op school. Heeft Patrick misschien ADHD?

Patrick droomt veel weg tijdens de therapie. Hij dwaalt rond in de therapiekamer. Hij houdt van experimenteren en kan helemaal opgaan in het beeldend werken. Maar als er van te voren een plan is, dwaalt Patrick af en vertelt hij nostalgisch over Australië. Van het plan komt niets terecht.

Opvallend in het beeldend werk van Patrick is, dat hij alleen maar dingen maakt die ‘onderweg’ zijn of in de lucht hangen. Patrick maakt een vliegtuig, een boot en hij gooit dingen in de lucht.  De boot krijgt geen haven, het vliegtuig geen landingsbaan… De bestemming ontbreekt. Heeft dit te maken met zijn eigen ‘onderweg zijn’ door de verhuizingen? Het vermoeden ontstaat dat Patrick geen ADHD heeft maar meer tijd nodig heeft om in Nederland zijn plek te vinden.

Verschillende pogingen om Patrick te helpen, mislukken.  Hij praat niet graag over de verhuizing omdat hij het al zo vaak heeft moeten vertellen en hij heeft veel weerstand als het gaat om opdrachten die te maken hebben met de verhuizing van Australië naar Nederland. Hij vermijd het onderwerp liever. Hij lijkt ongrijpbaar en onbereikbaar.

Als ik naast Patrick de bloem in de lucht sta te gooien, besef ik dat Patrick eigenlijk net zo ongrijpbaar is als de bloem, die ik zojuist de lucht in heb gegooid en langzaam zie verdwijnen door de wind. De bloem heeft ook geen bestemming. Die gaat gewoon op in de lucht en dwarrelt daar rond. Net zoals Patrick rond dwarrelt in de therapie en waarschijnlijk ook in de klas.

Ik gooi de bloem eens tegen de grond in plaats van in de lucht. De bloem die ik op de grond gooi heeft wel een bestemming. Het is hard tegen de grond geknald en ligt daar nu op een hoopje. Wellicht verleid mijn handeling Patrick om zijn bloem ook eens een bestemming te geven. Op speelse wijze experimenteer ik met verschillende bestemmingen voor de bloem. Ik gooi het op de grond, tegen de muur, op de tafel, op de planten. Patrick doet mee. Als een flinke hand bloem met kracht tegen de ruit komt, lachen we erom.  Ook de bloem van Patrick heeft vandaag een bestemming! De therapietijd is om.

We herhalen dit proces meerdere therapiesessies. Ik haal er ook ander materiaal bij waar de bloem op kan landen: donker papier met lijm erop, waar het stevig aan blijft kleven. Op mijn initiatief beginnen we steeds meer ‘gericht’ te gooien om een bepaald effect te krijgen of een specifiek resultaat te krijgen.  Patrick zoekt zelf in eerste instantie nog de vluchtige kant op met de bloem door te gooien op verschillende manieren maar krijgt uiteindelijk ook de smaak te pakken en het experimenteren met verschillende bestemmingen voor de bloem. Het gooien wordt steeds bewuster, doelmatiger en planmatiger; ook bij Patrick

Patrick begint te veranderen. Hij maakt een vulkaan van klei. Hij maakt een dorpje aan de voet van de vulkaan. Patrick besteed er veel aandacht aan en vertelt dat het een heel mooi dorp is. Toch zou hij er niet willen wonen, zegt hij. Ik vraag hem waarom. Hij vertelt dat je toch weer weg moet als de vulkaan uitbarst. Nu wordt het thema van ‘ergens wonen en weer weg moeten’ heel concreet.  Er is eindelijk een bestemming, maar Patrick zou zich daar niet willen settelen omdat hij verwacht er weer weg te moeten uiteindelijk. Is dat dan waarom Patrick niet wil landen; zich verzet tegen het settelen in Nederland en vluchtig blijft?

Ik besluit Patrick een opdracht te geven en ik vraag hem of hij, met mijn hulp, een plek wil bedenken, die veilig en stevig is. Patrick geeft meteen aan dat dit heel moeilijk is. Hij bedenkt uiteindelijk een huis van hout. We gaan aan de slag.

Patrick draait 180 graden. Hij gaat aan het werk met een zelfstandigheid, een doelgerichtheid en een concentratie dat ik nauwelijks de jongen in hem herken die hij was toen hij begon in therapie. Hij is vijf sessies aan zijn huis bezig. Als er een onderdeel niet stevig genoeg is naar zijn gevoel, geeft hij aan dat het echt steviger moet omdat hij zich anders echt niet veilig zou voelen in dit huis.
Patrick pakt de opdracht serieus op.

Van de ouders van Patrick hoor ik dat Patrick de laatste tijd aan het veranderen is en dat hij het licht gezien schijnt te hebben op school. Zijn ouders geven aan dat het een dromertje blijft maar dat hij niet meer zo onbereikbaar is als toen we begonnen en beter aanspreekbaar is. Patrick lijkt eindelijk te zijn aangekomen!

Reacties gesloten